مصادف ماجراى هم‌پيمان شدن تاجران را شرح داد . امام عليه السلام فرمود : سبحان الله ! به زيان گروهى از مسلمانان هم‌پيمان مىشويد كه به كمتر از دو برابر قيمت خريد به آنها نفروشيد ؟ آن‌گاه امام عليه السلام يكى از كيسه‌ها را برداشت و فرمود : اين سرمايهء من . ما نيازى به اين سود نداريم . آن‌گاه فرمود : نبرد با شمشير ، آسان‌تر از طلب حلال است . » 423 - ( 2 ) عبدالله بن سليمان از امام صادق عليه السلام دربارهء تاجرانى كه به سرزمينى رفتند و با هم قرار گذاشتند كه هرگونه بخواهند ، كالاىشان را بفروشند ، روايت مىكند كه امام فرمود : اين كار اشكال ندارد . » 424 - ( 3 ) در تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام آمده است : « نيازمندى نزد امام موسى بن جعفر عليه السلام آمد و از وى درخواست صد درهم كمك كرد تا آن را سرمايهء كار خود قرار دهد و با آن زندگى كند . امام عليه السلام در مقابل او خنديد و فرمود : از تو مسأله‌اى مىپرسم . اگر پاسخ صحيح دادى ، ده برابر درخواستت به تو مىدهم و اگر پاسخ درست ندادى به اندازه درخواستت به تو مىدهم . آن مرد گفت : بپرس . امام كاظم فرمود : اگر آرزوى تو در دنيا برآورده باشد ، چه آرزويى خواهى كرد ؟ آن مرد گفت : آرزو مىكنم كه در دينم به من تقيه عنايت شود و نياز برادرانم را برآورده سازم . امام عليه السلام فرمود : چرا درخواست ولايت ما اهل بيت را نكردى ؟ آن مرد گفت : آن به من بخشيده شده و آنچه گفتم به من داده نشده است ؛ پس آنچه به من عنايت شده است ، شكرش را بجا مىآورم و از پروردگارم درخواست چيزهايى را مىكنم كه از آن محروم هستم ! امام عليه السلام فرمود : آفرين بر تو ! آن‌گاه دستور داد دو هزار درهم به وى دادند و فرمود : در فلان كالا - يعنى بلوط و مازو - مصرف كن ؛ زيرا آن جنس خشكى است و پس از كسادى ، بازار آن دوباره رونق مىيابد . يك سال منتظر بمان و به خانهء ما رفت‌وآمد كن و در هر روز براى آن كار ، كارگران را به خدمت بگير . او اين كار را انجام داد . پس از يك سال ، قيمت هر درهم بلوط به پانزده درهم رسيد و آنچه به دو هزار درهم خريده بود به سى هزار درهم فروخت . »